Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2011

UTMB 2012...θα σβήσει ο έρωτας?



Ξεκίνησε και φέτος η περίοδος για τις δηλώσεις συμμετοχής στους αγώνες του περιβόητου Mont-Blanc και εν μέσω κρίσης τα διλήμματα είναι πολλά.

Το UTMB ήταν και είναι μια μεγάλη πρόκληση για μένα από την αρχή, όπως φυσικά φαντάζομαι και για τους περισσότερους δρομείς. Θυμάμαι πριν μερικά χρόνια να πρωτοδιαβάζω τους όρους συμμετοχής και τους πόντους από αγώνες που πρέπει να έχεις και να αναρωτιέμαι για το που στο καλό θα τους βρω...και όμως και οι μεγάλοι αγώνες βγήκαν και οι πόντοι μαζεύτηκαν σιγά-σιγά και η συμμετοχή μου για το 2012 είναι διασφαλισμένη μιας και πέρυσι δεν κληρώθηκα. Είναι κάτι που περιμένω πολύ καιρό και όμως τώρα που έφτασε η στιγμή των δηλώσεων άρχισα λίγο να το ξανασκέφτομαι. Γενικά πιστεύω ότι πρέπει να εκμεταλευσε τις ευκαιρίες όταν αυτές σου δίνονται γιατί συνήθως δεν είναι πολλές. Σήμερα μπορείς, αύριο δεν ξέρεις...πολλά τα ίσως και οι υποχρεώσεις που συχνά εμποδίζουν τέτοιες προσπάθειες.

Κρίση, περικοπές και οικονομική μιζέρια στη μια μεριά της ζυγαριάς λοιπόν, φετινό UTMB από την άλλη. Η απόφαση για όλους θα είναι δύσκολη.

Έχοντας συμμετάσχει ήδη 2 φορές στους υπόλοιπους αγώνες της διοργάνωσης σκέφτηκα να κάνω μια πρόχειρη λίστα με βάση περισσότερο τη περσινή μου εμπειρία και τα βασικά κόστη που πρέπει κάποιος να υπολογίζει για τη συμμετοχή του μήπως και βοηθήσει κάποιον για να πάρει την απόφαση ευκολότερα. Οι τιμές είναι για 2 ζευγάρια που μοιράζονται τα έξοδα.

150 κόστος συμμετοχής (ο αθλητής) στον αγώνα

350 ευρώ το ζευγάρι για διαμονή 7 ημερών σε διαμέρισμα με κουζίνα. Οι επιλογές πάρα πολλές καθώς και το εύρος των τιμών, για αυτό και θέλει αρκετό ψάξιμο. Βασικό είναι να έχει κουζίνα ώστε τα γεύματα να γίνονται εκεί ώστε να κρατηθεί χαμηλό το κόστος.

220 ευρώ αεροπορικά (το ζευγάρι) με Easyjet για Μιλάνο. Κράτηση εισιτηρίων από Μάρτιο.

150-200 ευρώ (το ζευγάρι) ενοικίαση αυτοκινήτου με διόδια, τούνελ και καύσιμα (ενοικίαση μικρού dieseloκινητου από Europcar μέσω easyjet)

100-200 ευρώ για σουπερ μάρκετ. Αυτά στο περίπου δε θυμάμαι ακριβώς.

Από εκεί και περά είναι στο πορτοφόλι του καθενός για το πόσα θα ξοδέψει και σε τι.

Αυτό που δεν πρέπει να παραβλεφθεί για μένα είναι η επίσκεψη στο Augile du midi, κόστος 50 ευρώ το άτομο περίπου και με το ίδιο εισιτήριο την ίδια μέρα μπορείς να επισκεφτείς και το Mer de Glace αρκεί να ξεκινήσεις νωρίς τη μέρα για να προλάβεις και τα δυο.
Πριν αρχίσω να ακούγομαι σαν την Μάγια Τσόκλη σταματάω και ελπίζω να βοήθησα έστω και στο ελάχιστο!
Προσωπικά θα περιμένω μέχρι το τέλος της διορίας για να πάρω την απόφαση αν τελικά θα τρέξω.


Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2011

Μια τέλεια εποχή!

Δε νομίζω να υπάρχει καλύτερη εποχή για τρέξιμο από αυτήν. Τα ξερά πεσμένα φύλλα, οι κιτρινοκκόκινες αποχρώσεις των δέντρων, οι χαμηλές θερμοκρασίες, λίγη λάσπη και μια πιο χαλαρή διάθεση συνθέτουν τις ιδανικές συνθήκες. Η φύση στα καλύτερα της!
 
 
Η χρονιά για μένα έχει τελειώσει (από αγώνες), και ήδη έχω πέσει σε ‘δρομική νάρκη’. Από πέρυσι αποφάσισα αυτούς τους μήνες να απέχω από οτιδήποτε επιβάλει στρεσάρισμα του μυαλού και του σώματος και να ακολουθώ ήρεμους ρυθμούς μακρυά απο αγώνες και στόχους (δεν είμαι και Kilian εξάλλου να χτυπιέμαι όλο το χρόνο). Σκοπός από τη μια είναι η ξεκούραση και από την άλλη να χαλαρώσω τόσο πολύ ώστε σχεδόν από μόνος του ο οργανισμός μου να ζητήσει την ‘πίεση’ και τα ζόρια αργότερα. Δεν ξέρω αλλά μου φαίνεται αρκετά λογικό, πέρυσι το εφάρμοσα και πήγε καλά όποτε και φέτος από Νοέμβριο μέχρι Φεβρουάριο θα είναι και πάλι περίοδος ‘αποτοξίνωσης’.
Μοναδικός περιορισμός, και αυτός κυρίως για να μην πάρω κιλά όπως πέρυσι, είναι να κρατήσω ένα ελάχιστο όριο 45-50 χμ την εβδομάδα.

Τρέξιμο λοιπόν χωρίς σκέψεις για ρυθμούς, χρόνους, αποστάσεις και άγχος, θα μπορούσα να το πω και τρέξιμο για απόλαυση χωρίς να σημαίνει ότι τον υπόλοιπο χρόνο δεν το ευχαριστιέμαι. Τρέξιμο καμιά φορά παρέα και με φίλους σε χαλαρούς ρυθμούς δικούς τους.



Αυτό που όμως πραγματικά ευχαριστιέμαι την εποχή αυτή είναι η ελευθερία της κίνησης. Η περιοχή που συνήθως προπονούμαι έχει φίδια, κυρίως οχιές, με αποτέλεσμα να περιορίζομαι σε χωματόδρομους και φαρδιά μονοπάτια τον υπόλοιπο χρόνο. Οπότε τώρα παίρνω το αίμα μου πίσω και του δίνω και καταλαβαίνει. Ανεβαίνω και κατεβαίνω από όπου βρω, πατάω χωρίς φόβο όπου θέλω, ανακαλύπτω νέα μονοπάτια, τα ακολουθώ και άλλοτε χάνομαι, ανακαλύπτω νέες διαδρομές, μπλέκομαι μέσα σε αγκάθια...σκέτη απόλαυση!
Μόνο ίσως μειονέκτημα η μικρή διάρκεια της ημέρας που όμως εύκολα λύνεται με ένα φακό κεφαλής. Πραγματικά καταπληκτική περίοδος για να τρέχεις και να απολαμβάνεις τη φύση.

Η διασκέδαση συνεχίζεται...

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2011

Τωρα που το εφτιαξα...πρεπει να βρω και κατι να γραψω