Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

Ο Φλεβάρης και αν φλεβίσει...


Καλοκαίρι θα μυρίσει...καλό!!
Δε θυμάμαι άλλη χρονιά που να έχει χιονίσει τόσο πολύ και συνεχόμενα για τόσο καιρό. Είναι πανέμορφα δε λέω, σε ποιον δεν αρέσει το χιονάκι. Τις τελευταίες όμως 10 μέρες νομίζω οτι ζω σε περιοχή του Καναδά παρά στην Έδεσσα. Για τα δεδομένα που εχουμε συνηθίσει ο όγκος του χιονιού είναι μεγάλος και έχει φέρει και διάφορες δυσκολίες στην καθημερινότητα και ειδικά στις μετακινήσεις οταν περιλαμβάνει το αυτοκίνητο.
Εντάξει ας μη γίνομαι και γκρινίαρης, ο φετινός χειμώνας έχει το κάτι διαφορετικό. Φοβερά τα χιονισμένα τοπία με μια εντελώς διαφορετική εμφάνιση πιο άγρια από αυτή που έχω συνηθίσει τον υπόλοιπο χρόνο, πολλές οι ώρες προπόνησης με υπέροχες στιγμές πραγματικής ηρεμίας, απομόνωσης και επαφής με τη φύση και μια ιδιαίτερη ευκαιρία για να αποκτήσουν τα πόδια περισσότερη δύναμη απο το χιόνι. Ωστόσο μπορώ να πω οτι η κατάσταση αυτή με κούρασε ψυχικά αρκετά αφού έκανε τις τελευταίες προπονήσεις ιδιαίτερα απαιτητικές και κουραστικές καθώς το χιόνι πλέον ξέφυγε και δεν είναι σε ύψος που να τρέχεται ακόμα και στις κατηφόρες. Αναγκαστικά μεγαλύτερες οι προπονήσεις λόγω μικρότερης ταχύτητας, ενώ αρκετή και  η καταπόνηση στα γόνατα λόγω της αλλαγής στη μηχανική του τρεξίματος. Η αντοχή στα κόκκινα...
Στα όρια της όμως και η φύση με τα δέντρα απο το βάρος του χιονιού να στενάζουν με πολλά σπασμένα και αρκετά ξεριζωμένα έλατα δυστυχώς. Έτσι ειναι όμως, αναγέννηση...


Πολύ σημαντική η εμπειρία απο τα φετινά χιόνια και σε επίπεδο εξοπλισμού, παπουτσιού κυρίως. Το speedcross είναι νομίζω ιδανικό. Ίσως κάποια στιγμή να γράψω κάτι πιο συγκεκριμένο.

Απο εχθές (και σήμερα που γράφω) ανέβηκε η θερμοκρασία και λογικά θα αρχίσει και το αναπόφευκτο λιώσιμο...το χειρότερο δηλαδή κομμάτι όλης της υπόθεσης...
Με τόσο χιόνι όμως προβλέπω άπειρη λάσπη! Άλλη μια ευκαιρία δηλαδή για 'εναλλακτική' προπόνηση...στο πλύσιμο ρούχων!